نعلبکی پر از خاکستر و سیگار و سیگار و سیگار است

و تکه ای کوچولو کولوچه منتظر خوردن من است

و رفت و آمد مورچه ی احمق. توی این جا سیگاری کوچک

فکرم را کوچک می کند ۱*

******

چون عهد نمیشود شود کسی فردا را     حالی خوش دار این دل پر سودا  را

می نوش به  ماهتاب ای  ماه  که ماه     بسیار  بتابد     و    نیابد     ما    را

قرآن  که  مهین   کلام  خوانند  آن   را     گهگاه  نه  بر  دوام  خوانند  آن    را

برگرد  پیاله  آیتی    هست       مقیم     کاند همه جام مدام خوانند آن     را

گر می نخوری طعنه مزن  مستان  را      بنیاد  مکن  تو  حیله  و دستان    را

تو غره به آن مشو که می می نخوری     صد لقمه خوری که می غلام است آن را  ۲*

 

*******اما شعر*******

این قلب من بود

که در پشت صدای غریب شکست

تو نمی دانی

اما چشم های من به زمان منتظر است

این واژه چقدر دور می چرخد

اما برای توست

واج به واج اش

صوتی که می خواندش

این ذهن من بود که پشت ترک ات جا ماند

صدای من را به حنجره ات بگذار

جای نفس هایت روی تنم خود نمایی می کند

ایستاده به چشم های تو

 عاشق شدم

به همین سادگی که می نویسم

تو را طواف می کنم

اما قلب تو هنوز دور است

اینجا دیگر کوتاه نیست

اندازه ی توست

بگو عشق :

ایستاده به چشم هایت عاشق شدم

 

 

********

۱*(نا تمام من: تیرداد راد) 

۲*(رباعیات خیام)